De Via Alpina: wandelen over de mooiste paden van de Alpen

In 2020 volgde ik een blog van een vrouw die de Via Alpina liep. Ik had nog nooit van deze route gehoord, maar door het lezen van haar blog begreep ik dat het om dé langeafstandsroute bij uitstek in de Alpen ging. De langste variant van deze route loopt namelijk van Triëst in Italië tot aan de Franse badplaats Nice. Liefst 162 etappes beslaat deze tocht, waarbij je alle Alpenlanden doorkruist. Hoewel ik nooit de ambitie heb gehad om haar na te doen, was mijn interesse wel gewekt. In 2021 besloot ik zelf een deel de Via Alpina te lopen. Twintig etappes liep ik, doorkruiste daarbij drie landen, en ontdekte enkele van de mooiste plekken van de Alpen. In dit artikel leg ik je uit welke routes er van de Via Alpina zijn, en vertel ik over mijn eigen ervaringen en highlights die ik op mijn gelopen route ben tegengekomen.

In dit artikel over de Via Alpina vind je het volgende:

Wat is de Via Alpina en welke routes zijn er?

De Via Alpina wordt langzaam maar zeker steeds populairder, maar behoeft wel wat uitleg. Voor de ontstaansgeschiedenis van deze langeafstandsroute hoef je helemaal niet zo ver terug in de tijd. Rondom de laatste eeuwwisseling is gaandeweg de Via Alpina ontstaan. Inmiddels bestaan er vijf verschillende routes, die variëren in lengte en door verschillende gebieden lopen. Doel is om wandelaars kennis te laten maken met de enorme variëteit in de Alpen en de culturele veelvoud die je onderweg tegenkomt.

Dit zijn de verschillende routes van de Via Alpina:

  • De rode route: de langste en bekendste route van de Via Alpina met in totaal 162 etappes. Deze route doorkruist alle Alpenlanden en loopt van Triëst in Italië tot aan Nice in Frankrijk.
  • De paarse route: begint in Slovenië en loopt via Oostenrijk naar de Duitse Allgäu. In totaal loop je op deze route 66 etappes.
  • De blauwe route: in 61 etappes dwars door Zwitserland, Italië en Frankrijk. Net als de rode route eindigt deze variant ook in Nice.
  • De gele route: deze variant is in totaal 40 etappes lang en loopt van de Duitse Allgäu via de Dolomieten naar het Italiaanse Triëst.
  • De groene route: met 15 etappes is deze variant het korst. Deze route begint in Liechtenstein en eindigt in het Berner Oberland.

Voor mijn tocht over de Via Alpina koos ik voor het lopen van een gedeelte van de rode route. Bewust koos ik voor het gedeelte door de Dolomieten, de Karnische Höhenweg en de Julische Alpen, omdat deze gebieden tot de mooiste in de Alpen horen. Welke gebieden ik precies doorkruiste en wat ik zoal beleefde lees je in de volgende paragrafen.

Via het Rieserfernergebergte naar de ruige Dolomieten

Mijn Via Alpina begon zoals gezegd in het Italiaanse Rieserfernergebergte, een relatief onbekend gebergte in het noorden van Italië. Het grenst direct aan de Oostenrijkse Hohe Tauern en kent enkele bergtoppen van boven de 3.000 meter. Hier stap ik in het plaatsje Rein in Taufers uit de bus en begin aan mijn avontuur. Het is 2021, de tweede coronazomer is in volle gang, waardoor ik de eerste nacht in de Riesenfernerhütte helemaal alleen ben. Naast de huttenwaard is er verder niemand aanwezig en breng ik de nacht op ruim 2.700 meter in mijn eentje door.

Na enkele dagen en wat omzwervingen door het Antholzer en Gsieser Tal zet ik koers richting de Dolomieten. Na het bereiken van de prachtige Pragser Wildsee trek ik verder het gebied in en doorkruis de natuurparken Fanes-Sennes-Braies en Tre-Cime. De ruigheid van de Dolomieten, afgewisseld met bloeiende alpenweides en iconische plekken maakt deze regio tot één van de mooiste van de Via Alpina. Drie dagen duurt mijn tocht door dit gebied, alvorens ik afdaal naar Innichen en me opmaak voor deel twee van mijn Via Alpina.

Op huttentocht door de Dolomieten

Deze driedaagse huttentocht neemt je mee langs de mooiste plekken van het gebied.

Genieten van prachtige vergezichten op de Karnische Höhenweg

Lang van tevoren verheugde ik mij al op het lopen van de Karnische Höhenweg. Terecht wordt deze route tot één van de mooiste van de Alpen gerekend. Tien dagen lang loop je over de Karnische Kam en blijf je weg van de civilisatie. Onderweg kun je genieten van prachtige vergezichten die reiken tot in de Hohe Tauern, de Friuli Dolomieten en de Julische Alpen. De gehele Karnische Höhenweg is onderdeel van de Via Alpina. Ik loop hem dus in zijn volledigheid, omdat ik daarna nog verder de Julische Alpen in wil trekken. De route is zoals verwacht fenomenaal: de etappes zijn ontzettend afwisselend en de berghutten waarin je slaapt zijn echt de moeite waard. Mijn persoonlijke highlights zijn de overnachtingen in het Hochweißsteinhaus, de Wolayerseehütte en de Zollnersee Hütte.

Waar ik tijdens het lopen door de Dolomieten nog deels werd begeleid door mijn familie, loop ik het gedeelte van de Karnische Höhenweg grotendeels alleen. Een nieuwe ervaring, waar ik aan moet wennen. Alleen ben je echter zelden op de route: al snel kom ik meerdere wandelaars tegen die precies dezelfde etappes lopen en zo ontstaat er al snel een vriendschap. Terwijl ik de etappes op mijn eigen tempo loop, sluit ik ’s avonds in de berghutten aan bij gelijkgestemden en bespreek met hen de ervaringen van de dag.

Genieten van de Karnische Höhenweg

Een tiendaags avontuur door de mooiste regio van het Oostenrijkse Karinthië.

Afsluiten van mijn Via Alpina in de Julische Alpen

Na het bereiken van Arnoldstein laat ik de Karnische Höhenweg achter me en begin ik aan het laatste gedeelte van mijn Via Alpina. De Julische Alpen wachten, waar ik erg benieuwd naar ben. Na het passeren van het drielandenpunt loop ik Slovenië in en wandel door het nationale park Triglav. De bergen zijn ruig en in tegenstelling tot Oostenrijk en Italië lijkt hier alles anders. De berghutten in Slovenië zien er niet alleen totaal anders uit, ook het eten in de berghut is niet te vergelijken met de Oostenrijkse en Italiaanse keuken. Een mooie ervaring, zeker als je je bedenkt dat deze landen letterlijk om de hoek zijn.

In de Julische Alpen ben ik slechts drie dagen. Na ongeveer vier weken lopen, inclusief een aantal rustdagen, vind ik het welletjes. De bron van de beroemde rivier de Soča vormt voor mij het eindpunt van mijn avontuur over de Via Alpina. Vanaf daar loop ik weer terug naar Oostenrijk en stap in Villach op de trein. Een groots avontuur komt ten einde, die in de nabije toekomst zeker nog een vervolg gaat krijgen.

Wat de Via Alpina mij heeft geleerd

Ik kan iedereen aanraden om ooit eens een langeafstandsroute te lopen. Het is in meerdere opzichten een prachtige ervaring, niet alleen vanwege het avontuur, maar ook omdat het je op persoonlijk vlak veel te bieden heeft. Mijn avontuur over de Via Alpina bracht me in ieder geval de volgende inzichten:

  • Ik ben nog nooit zo veel buiten geweest: een maand lang was ik iedere dag zo’n 12 uur per dag buiten. Dat was zonder twijfel iets wat ik enorm waardeer aan het wandelen. Sindsdien is mijn verbinding met de natuur alleen maar sterker geworden, omdat ik weet hoeveel rust mij het geeft in de natuur te zijn.
  • Ik leerde hoe het is om alleen te lopen: alleen lopen heeft zo zijn voordelen. Zo kon ik veel beter de omgeving in me opnemen en genieten van al het moois om me heen. Ook leerde het mij dat ik prima op mezelf kan vertrouwen en niet per sé mensen om me heen nodig heb.
  • Ik ontmoette fijne en lieve mensen: het bijkomende voordeel van alleen lopen is dat je openstaat voor contact. Zo leerde ik op de route superveel nieuwe mensen kennen, met wie ik samen een onvergetelijk avontuur beleefde.
  • Ik leerde dat je maar weinig nodig hebt om tevreden te zijn: een rugzak van ongeveer acht kilo met alleen het hoognodige, meer had ik niet bij me. Ik vond het heerlijk.
Vriendschap sluiten tijdens het lopen van de Via Alpina.
Veelgestelde vragen over die Via Alpina

Lijkt jou de Via Alpina wel wat? Ik kan het je van harte aanbevelen. De onderstaande vragen helpen je hopelijk verder bij het plannen van jouw avontuur.

Waar overnacht je tijdens het lopen van de Via Alpina?

De etappes van de Via Alpina zijn zo gepland dat ze voor het overgrote deel eindigen bij een berghut of in een dorp met overnachtingsmogelijkheden. Overnachten doe je in de meeste gevallen dus in een berghut, afgewisseld met accommodaties in het dal.

Wat is de beste jaargetijde voor het lopen van de Via Alpina?

De Via Alpina loop je het beste als de berghutten geopend zijn. Dit is meestal vanaf juni tot en met september. Doordat in juni in de bergen nog sneeuw kan liggen, zijn juli en augustus de beste jaargetijden voor het lopen van deze langeafstandsroute.

Wat moet er mee in je rugzak bij het lopen van deze langeafstandsroute?

Voor het lopen van de Via Alpina kun je gebruik maken van een huttentocht paklijst. Doordat je meerdere weken achter elkaar loopt, is het raadzaam om vieze spullen in het dal te wassen. Ik deed dit vaak in hotels en maakte dan gebruik van de wasservice.